Oj sad-wynohrad, kuczerjawa wysznja [2]

Oj sad-wynohrad, kuczerjawa wysznja,
Stojit kozak pid wiknom, szczob diwczyna wyjszła.

Pryspiw:
Oj ruw, ruwa-ja, oj ruw, ruwa-ja,
Ruwa, ruwa, ruwa-ja, ljuba myłaja moja.

A diwczyna ne wychodyt, chatynu wbyraje.
Stojit kozak pid wiknom, z żalju zawmyraje.

– Oj ne stij pid wiknom, ne machaj rukoju,
Bo ne wyjdu, ne stanu howoryt z toboju.

Oj ne stij pid wiknom, ne topczy trawyci,
Jak ne ljubljat tebe diwky, ljubljat mołodyci.

Oj ne chody po horodu ta j ne topczy fobu,
Skazaw batko: ne widdam za taku chworobu.

Oj ne chody koło chaty, ne dratuj cucenjaty,
Cucenja dzjawołyt, w mene serce bołyt.